Advertising Business Reloaded;

Η διαφημιστική αγορά αντιμετώπισε την επερχόμενη οικονομική κρίση με τον κλασικό τρόπο που αντιμετωπίζει ο καθένας μια ξαφνική καταστροφή. Αρνήθηκε να δει το πρόβλημα (denial). Έκανε σαν να μην την αφορά. Σφύριξε αδιάφορα και προσπάθησε να πείσει τον εαυτό της και τους άλλους ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Τα τυχόν προβλήματα αφορούσαν μόνο στο δημόσιο και τίποτα παραπάνω. Αρνήθηκε να κάνει πραγματική αξιολόγηση του προβλήματος για να μην φανεί και η δική της συνεισφορά.

Αφήσαμε να προβάλλεται υπέρμετρα το πρόβλημα του δανεισμού και να υποβαθμίζεται το έλλειμμα της αξιοπιστίας. Προσπαθήσαμε να σώσουμε την παρτίδα των media shop και συνεχίσαμε το παιχνίδι των επιστροφών και των κρυφών συναλλαγών. Αρνηθήκαμε να καταγγείλουμε τις στρεβλώσεις και δεν ήταν δικό μας πρόβλημα εάν οι εφημερίδες πουλάνε DVD με Φ.Π.Α. εντύπου. Ούτε το γεγονός ότι τα ιδιωτικά κανάλια έχουν ως φανερή πηγή εσόδων τη Διαφήμιση, αλλά ελέγχονται από το Ε.Σ.Ρ., τα μέλη του οποίου ορίζονται από τα κόμματα.

Τώρα το «τζίνι βγήκε από το λυχνάρι». Κάποιοι θα κρατήσουν τη στάση «Εγώ σας τα ‘λεγα» και τη χαιρεκακία που κατά κανόνα, τη συνοδεύει. Κάποιοι άλλοι θα κρατήσουν τη στάση «η κρίση θα κάψει τους αλεξιπτωτιστές και έτσι θα έλθει η εξυγίανση», μια στάση που βολεύει κατεξοχήν τις πολυεθνικές, όπου η εικόνα τους στηρίζεται στην εικόνα της «μαμάς». Σημασία έχει ποια εικόνα θέλουμε για την ελληνική διαφημιστική αγορά. Μια εικόνα επαγγελματισμού και αξιοπιστίας, η οποία πρέπει να ξαναχτιστεί από την αρχή.

Η εικόνα αυτή στηρίζεται σε τρεις πυλώνες, στις διαφημιστικές εταιρείες, στα Μέσα Ενημέρωσης και στους διαφημιζόμενους. Η ανάπτυξη θέλει σωστό σχεδιασμό και συντονισμένη δράση. Είμαστε τυχεροί γιατί η αγορά διαθέτει σήμερα νέα παιδιά με όρεξη, γνώσεις και αξίες, όμως αυτό το οποίο χρειάζονται είναι να εμπιστευθούν τον εαυτό τους και να προσπαθήσουν να ξεφύγουν από τους περιορισμούς και τα καλούπια του παρελθόντος. Η δουλειά μας είναι η δημιουργία ισχυρών brands.

Αν δημιουργήσουμε ελληνικά brands με ισχυρή διεθνή παρουσία, μπορούν να αποτελέσουν εξαιρετικούς πρεσβευτές της χώρας μας στο εξωτερικό. Μπορούν να βελτιώσουν την εικόνα της ίδιας της Ελλάδας και να ανοίξουν έτσι τον δρόμο και σε άλλες ελληνικές επωνυμίες να πάρουν τη θέση που τους αξίζει στη διεθνή αγορά. Πρέπει να πιάσουμε τον «ταύρο από τα κέρατα». Η κρίση είναι το ακριβότερο μάθημα, στο οποίο μας έγραψαν άλλοι, αλλά τα δίδακτρα θα τα πληρώσουμε όλοι μας. Το τι θα μάθουμε θα φανεί στις εξετάσεις.

Έχουμε όμως ένα βασικό σύμμαχο στην προσπάθεια μας αυτή. Τώρα που πρέπει να αλλάξουμε ρυθμό και στάση, η τεχνολογία φέρνει παράλληλα τα πάνω-κάτω στις συνήθειες των καταναλωτών. Και έχει αποδειχθεί ότι όταν σε πιέζουν και σε ξεβολεύουν, αλλάζεις πιο εύκολα συνήθειες. Ας ελπίσουμε ότι στο τέλος η κρίση θα αποδειχθεί το συγκριτικό μας πλεονέκτημα.

Η ελευθερία, η αυτονομία, οι δημιουργικές επιλογές και η κοινωνική δικτύωση, βρίσκονται περισσότερο στο επίκεντρο των αξιών και των συμπεριφορών των εργαζομένων και επικαλύπτουν την αξία της οικονομικής υπεροχής. Επειδή είναι καίρια στιγμή, υπάρχει ελπίδα να αλλάξουν τα πράγματα, να γεννηθεί κάτι υγιές και καινούργιο. Προσωπικά θέλω να βιώσω αυτήν την εποχή ως ένα πολύτιμο ραντεβού. Άλλωστε ο Αϊνστάιν έλεγε «Ενδιαφέρομαι περισσότερο για το μέλλον παρά για το παρελθόν. Γιατί εκεί είναι που θέλω να ζω».

 

Το παρόν δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Marketing Week τεύχος 1372

http://www.marketingweek.gr/default.asp?pid=9&la=1&cID=2&arId=40687