Η αρπαγή της κοινής λογικής.

Οι πρόγονοί μας είχαν μια απλή μέθοδο σκέψης, όταν κάτι χάνονταν το έριχναν στους Ολύμπιους Θεούς. Εάν ζούσαν σήμερα θα είχαν ένα μύθο για την αρπαγή της κοινής λογικής. Γιατί πώς αλλιώς μπορεί κάποιος να εξηγήσει την πλήρη έλλειψη κοινής λογικής, τόσο από το πολιτικό προσωπικό όσο και από τους δήθεν ελεγκτές της εξουσίας (Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης).

Abduction_of_Europe

Roman mosaic from Zeugma, imperial period

 

Πέντε χρόνια μνημονίου και η απλή λογική καθώς και η κριτική σκέψη είναι είδη έν ανεπαρκεία. Κριτική σκέψη είναι η νοητική και συναισθηματική λειτουργία κατά την οποία το άτομο αξιολογεί την αξιοπιστία των πληροφοριών και αποφασίζει τι να σκεφτεί ή τι να κάνει μέσω συλλογισμών που γίνονται με βάση όλα τα δυνατά στοιχεία που μπορεί να έχει στη διάθεσή του. Αρχικά, το άτομο μαθαίνει να στέκεται κριτικά όταν γνωρίζει τι να ρωτά, πώς και πότε, και στη συνέχεια πώς να σκέφτεται λογικά πότε και ποιές μεθόδους και στρατηγικές να χρησιμοποιεί για να αντιμετωπίσει μια κατάσταση.

Χιλιάδες ώρες ατελείωτων τηλεοπτικών διαλόγων καθώς και χιλιάδες σελίδες γραπτών κειμένων για να αποκρύψουν μια απλή αλήθεια, ότι για να βγείς από το λαβύρινθο της ύφεσης χρειάζεται να έχεις ένα σχέδιο. Είτε λοιπόν θα εφαρμόσεις το σχέδιο το οποίο σου προσφέρουν οι «φίλοι», είτε θα σχεδιάσεις και θα εφαρμόσεις ένα εθνικό σχέδιο.

Απλός και ρεαλιστικός συλλογισμός, αλλά παράλληλα και σχεδόν αδύνατος, όταν το σύνολο του πολιτικού προσωπικού αποτελείται από:

Δειλούς. Αυτούς που γνωρίζουν το σωστό αλλά δεν τολμούν ούτε να το ομολογήσουν.

Αδαείς. Αυτούς που τυχαία ή λόγω δημοσιότητος αναρρηχήθηκαν σε θέσεις εξουσίας χωρίς γνώσεις και ενδιαφέρον.

Συμφεροντολόγους. Αυτούς που αδιαφορούν για τους πάντες και μόνο τους κριτήριο είναι το προσωπικό και μόνο όφελος.

Καλά θα πει κάποιος και οι πολίτες τι κάνουν; Οι πολίτες στην αρχή της κρίσης αντέδρασαν όπως ακριβώς αντιδρά κανεις σε περίπτωση μιας μεγάλης καταστροφής, κοιτά να προστατεύσει τους δικούς του και τα υπαρχοντά του. Λόγω όμως του οτι ο ‘εχθρός – κίνδυνος’ δεν ήταν άμεσα ορατός και προσδιορισμένος, κινήθηκαν ανάλογα με την κοινωνικο-οικονομική τους κατάσταση προς τρείς διαφορετικές κατευθύνσεις.

  • Αυτοί που είχαν και μπορούσαν φυγάδευσαν περιουσία στο εξωτερικό για να εξασφαλίσουν εαυτόν και τα παιδιά τους.
  • Αυτοί που ανήκαν στη Μεσαία Τάξη είδαν ξαφνικά τη ζωή τους να ανατρεπεται. Το εισόδημα τους μειώθηκε δραματικά και, στην περίπτωση που η κρίση τους βρήκε με δάνεια ή τους χτύπησε το τσουνάμι της ανεργίας, έχουν λουφάξει φοβισμένοι και προσπαθούν να βρούν τι άλλο θα τους συμβεί και πότε. Οι νεώτεροι και πιο δυναμικοί ήδη έχουν πάρει το δρόμο της ξενιτιάς, ή φροντίζουν οι δουλειές τους να εχουν να κάνουν με το εξωτερικό.
  • Αυτοί που αποτελούν τη νέα τάξη των νεόπτωχων. Χωρίς δουλειά και με τα χρέη να τους ξεπερνάνε βλέπουν την αξιοπρέπεια τους να χάνεται και εξοργίζονται. Είναι ένα καζάνι που βράζει και δεν έχει εκδηλωθεί ακόμη, γιατι ένα μεγάλο ποσοστό είναι σε μεγάλη ηλικία.

Κάποιος καλόπιστος παρατηρητής θα συμφωνήσει πιθανόν με την κατηγοριοποίηση των πολιτών, αλλά ειναι πιθανόν να θεωρήσει υπερβολική ή ισοπεδωτική την κατηγοριοποίηση των πολιτικών. Γι αυτόν έχω να παραθέσω το εξης.

Χθές βράδυ ψηφίστηκε ο προϋπολογισμός του 2016, για τον οποίο 153 βουλευτές ψήφησαν υπέρ, 145 κατά και 2 απουσίαζαν, οι οποίοι όμως ειχαν δηλώσει ότι είναι κατά. Ο κανονισμός της Βουλής θεωρεί σημαντικό τον προϋπολογισμό και τον αναγάγει σαν ισότιμο με την ψήφο εμπιστοσύνης. Από αυτούς που ψήφησαν υπέρ κάποιοι το εκαναν από δειλία (Σιγά μην ρίξω εγώ την κυβέρνηση), κάποιοι το εκαναν από σηνήθεια ( Εγώ είμαι πιστός στο κόμμα.Δεν γνωρίζω τι ψηφίζω αλλά ποιός νοιάζεται η κομματική πειθαρχεία πάνω από όλα), κάποιοι το εκαναν από συμφέρον για να διατηρήσουν τις κυβερνητικές τους θέσεις.

Από αυτούς που ψήφησαν κατά κάποιοι το έκαναν από δειλία (Δεν εχει σημασία εάν είναι σωστό ή λάθος το πολιτικό κόστος είναι μεγάλο άσε να το κάνει κάποιος άλλος), κάποιοι το εκαναν απο άγνοια (Δεν ξέρω τι είναι σωστό και λάθος άρα καλύτερα να διαφωνώ με αυτά που λένε οι αντίπαλοι), καποιοι λειτούργησαν από συμφέρον (Η επανάσταση θα έλθει από την καταστροφή του συστήματος ή την κουτάλα σύντροφοι).

Ωραία και εμείς σαν πολίτες τι μπορούμε να κάνουμε; Να σταθούμε απέναντι στο πρόβλημα σαν παιδιά. Να πιστέψουμε ξανά στον εαυτό μας και να ξεκινάμε τις φράσεις με το γιατί. Κανένας δεν θα μας πεί το σωστό θα πρέπει να το ψάξουμε μόνοι μας. Να ξεφύγουμε από τα στερεότυπα και τα πιστεύω του χθές και να ξανασχεδιάσουμε την ζωή μας. Να σταθούμε απέναντι στα καθημερινά προβλήματα με θάρρος. Να μειώσουμε την άγνοια με απόκτηση γνώσεων και τέλος να φροντίσουμε ώστε το προσωπικό μας συμφέρον να μην καταργεί εντελώς το συμφέρον των γύρω μας ( win-win situations). Δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι φθάσαμε εδώ γιατί αφήσαμε οργανωμένες μειοψηφίες να πάρουν την τύχη μας στα χέρια τους. Μια οργανωμένη μειοψηφία κυριαρχεί απόλυτα και καταπιεστικά πάνω σε οποιαδήποτε ανοργάνωτη πλειοψηφία.

Think001s

Να ξαναδούμε την σχέση μας με την κοινωνία και την παραγωγή. Να είμαστε αισιοδοξοι και να γνωρίζουμε ότι θα πρέπει να ξαναδούμε τις σχέσεις με τους γύρω μας. Κανείς δεν θα κάνει για μας κάτι που δεν θα κάναμε εμείς για άλλους.

Η πολιτική ηγεσία της χώρας, η επιχειρηματική κοινότητα οι κοινωνικοί φορείς καθώς και οι ακαδημαϊκοί θα πρέπει να συνεισφέρουν με ιδέες, προτάσεις και πολλή δουλειά, ώστε η ελληνική οικονομία να μπορέσει να γλύψει τις πληγές της και να προχωρήσει στη δημιουργία ενός εθνικού σχεδίου ανάπτυξης, το οποίο θα μπορέσει να μας βγάλει από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης.

Μόνο τότε μπορούμε να ελπίζουμε για καλύτερες μέρες.